ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Μ. ΤΖΟΥΦΗ -«Η υγεία δεν είναι πεδίο επενδύσεων, είναι κοινωνικό δικαίωμα»

Στην Ολομέλεια της Βουλής, η βουλευτής Ιωαννίνων της Νέας Αριστεράς Μερόπη Τζούφη άσκησε κριτική στην κύρωση του Μνημονίου Συνεργασίας Ελλάδας-Σερβίας στον τομέα της υγείας, επισημαίνοντας σοβαρές ελλείψεις σε δεσμεύσεις, χρηματοδότηση και διαφάνεια.

Όπως σημείωσε, η διεθνής συνεργασία στην υγεία είναι κατ’ αρχήν θετική και αναγκαία, ιδιαίτερα σε μια περιοχή με κοινές προκλήσεις όπως τα Βαλκάνια. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι η αξία μιας τέτοιας συμφωνίας δεν κρίνεται από γενικές διακηρύξεις, αλλά από τη χρηματοδότηση, τις σαφείς δεσμεύσεις, τη διαφάνεια και τα μετρήσιμα αποτελέσματα.

Η Μερόπη Τζούφη ανέδειξε την κεντρική αντίφαση του Μνημονίου: ένα φιλόδοξο πλαίσιο συνεργασιών χωρίς σαφή οικονομική βάση, χωρίς κοστολόγηση και χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο υλοποίησης. «Η Βουλή καλείται να εγκρίνει ένα πλαίσιο χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς χρονοδιάγραμμα και χωρίς εγγυήσεις εφαρμογής», τόνισε, κάνοντας λόγο για συνειδητή επιλογή ασάφειας που ευνοεί την αδιαφάνεια.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στον χαρακτήρα της συμφωνίας, καθώς – παρά τις διαβεβαιώσεις περί μη εμπορικής σχέσης – ανοίγεται πεδίο για επενδύσεις, φαρμακευτική συνεργασία και ανάπτυξη υποδομών, γεγονός που εγείρει εύλογα ερωτήματα για το αν ενισχύεται το δημόσιο σύστημα ή διευρύνεται ο ρόλος ιδιωτικών συμφερόντων.

Συνδέοντας το Μνημόνιο με τη συνολική εικόνα του ΕΣΥ, παρουσίασε ενδεικτικά στοιχεία: η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στην ΕΕ ως προς την πρόσβαση στην υγεία, περίπου το 10% των πολιτών αδυνατεί να καλύψει ιατρικές δαπάνες, ενώ η ιδιωτική συμμετοχή παραμένει ιδιαίτερα υψηλή. «Το βάρος μεταφέρεται στους πολίτες και η υγεία γίνεται ολοένα και πιο άνιση», ανέφερε, επισημαίνοντας την πίεση στο ήδη υποστελεχωμένο ανθρώπινο δυναμικό.

Τέλος, έθεσε ζήτημα διαφάνειας και κοινοβουλευτικού ελέγχου, καθώς κρίσιμες πτυχές της εφαρμογής μετατίθενται σε μεταγενέστερες συμφωνίες και επιτροπές. Καταλήγοντας, ξεκαθάρισε ότι η Νέα Αριστερά δεν είναι απέναντι στη διεθνή συνεργασία, αλλά στην υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και στην εμπορευματοποίησή της.