ΖΑΓΟΡΙ -Στη λίστα με τα πολιτιστικά τοπία της Unesco

Στη λίστα της UNESCO με τα πολιτιστικά τοπία (cultural landscapes) εντάσσεται το Ζαγόρι.

Η υποψηφιότητα του πολιτιστικού τοπίου του Ζαγορίου είχε κατατεθεί από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού στο Κέντρο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Σημειώνεται πως είναι η πρώτη φορά που εγγράφεται στον σχετικό κατάλογο ένα πολιτιστικό αγαθό, το οποίο αποτελεί δείγμα της νεότερης πολιτιστικής μας κληρονομιάς, καθώς όλες οι μέχρι σήμερα ελληνικές εγγραφές αφορούσαν σε αγαθά της Αρχαιότητας ή του Βυζαντίου.

Την εξέλιξη χαιρέτισε η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, κάνοντας λόγο για μεγάλη επιτυχία της Ελλάδας. «Ο διεθνής οργανισμός αναγνώρισε την εξέχουσα οικουμενική αξία της αρχιτεκτονικής των Ζαγοροχωρίων, ως ένα εξαιρετικό δείγμα επιβίωσης και αλληλεπίδρασης της βυζαντινής και οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Αναγνώρισε την αυθεντικότητα και ακεραιότητα του αγαθού, συστατικά απαραίτητα προκειμένου να περιληφθεί στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς», σημείωσε η κ. Μενδώνη.

Παράλληλα, η υπουργός Πολιτισμού ευχαρίστησε όσους συνέβαλαν στη σύνταξη του φακέλου υποψηφιότητας και ιδίως τα μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς, που σήκωσαν το βάρος της υποστήριξης του φακέλου.

«Η εγγραφή του Ζαγορίου στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, στο πλαίσιο της 46ης Συνόδου της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ριάντ, αποτελεί πρόσκληση και υποχρέωση της χώρας μας να διατηρήσει και να προστατεύσει αλώβητη αυτήν την κληρονομιά, που από σήμερα καθίσταται παγκόσμια», υπογράμμισε η Λίνα Μενδώνη.

Σημειώνεται πως ο φάκελος υποψηφιότητας περιελάμβανε όλα τα απαραίτητα κεφάλαια που αναδεικνύουν την εξέχουσα οικουμενική αξία του πολιτιστικού τοπίου του Ζαγορίου, εκτενείς αναφορές για τη βιοποικιλότητα, την πανίδα και τη χλωρίδα του τόπου, το ξεχωριστό φυσικό περιβάλλον με τα ποτάμια, τη χαράδρα του Βίκου και τους ιδιαίτερους γεωλογικούς σχηματισμούς.

Περιλαμβάνονταν ακόμα κεφάλαια που αναφέρονται στην ιστορική αναδρομή της περιοχής, με έμφαση στον 17ο και 18ο αιώνα, στην πλούσια αρχιτεκτονική κληρονομιά που εναρμονίζεται με το φυσικό περιβάλλον, καθώς και στα μνημεία όλων των εποχών.