Γιατί τέτοια αδιαφορία για την πόλη μας;

Εικόνες εγκατάλειψης συναντά κανείς κάνοντας μια βόλτα σε διάφορα σημεία της πόλης. Μιας πόλης που είναι όμορφη και που θα μπορούσε, με το ανάλογο ενδιαφέρον, να γίνει ακόμη ομορφότερη.

Αντ΄ αυτού οι εικόνες  δείχνουν αδιαφορία που δεν έχει να κάνει μόνο με τις δημοτικές υπηρεσίες -που έτσι κι αλλιώς πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους και να φροντίζουν τον δημόσιο χώρο, το πράσινο, τα πάρκα, τους δρόμους και ό,τι άλλο αφορά την καθημερινότητα των πολιτών, αλλά και των ίδιων των πολιτών. Η συμπεριφορά πολλών προβληματίζει.

Πράγματα αυτονόητα γίνονται ζητούμενο! Η καθαριότητα, ο ευπρεπισμός, οι δρόμοι χωρίς λακκούβες…όλα αυτά που ορίζουν αυτό που ονομάζουμε ποιότητα ζωής. Υπηρεσίες που πληρώνονται από τους δημότες μέσω των δημοτικών τελών,

Κι όμως το αυτονόητο, δεν είναι και τόσο αυτονόητο….

Από τα χορτάρια που είναι ακαθάριστα σε κεντρικά σημεία όπως το πάρκο του Κουραμπά που θέλει ένα φρεσκάρισμα μέχρι τις γειτονιές που κάποιοι ασυνείδητοι έχουν μετατρέψει σε μικρές χωματερές… Καναπέδες, στρώματα, μπάζα και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε θα τα συναντήσετε από τις πιο κεντρικές γειτονιές της πόλης μέχρι τα πιο απόμερα σημεία.

Και αν νομίζετε ό,τι αυτό είναι όλο κάνετε λάθος! Η πρόσοψη της Δημοτική Πινακοθήκης εδώ και κάποιες μέρες έχει βανδαλιστεί. Κάποιος, κάποιοι …θεώρησαν  λογικό να πάνε και να γράψουν πάνω στο τοίχο τη φοβερή ατάκα με το βαθυστόχαστο μήνυμα (!) «Ξέρω ‘γω. Εντάξει».

Αυτό γράφτηκε πριν από κάποιες μέρες και ελπίζουμε να έχει ήδη κινηθεί η διαδικασία από τους ανθρώπους της Πινακοθήκης  και να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες αποκατάστασης της πρόσοψης ενώ συνολικά το κτήριο χρειάζεται παρεμβάσεις για να αποκατασταθούν τα προβλήματα που είναι ορατά.

Η προστασία των κτηρίων, και πολύ περισσότερο των παλιών οικημάτων που έχουν και ιστορία και πολιτιστική αξία,  η προστασία της δημόσιας περιουσίας, η παροχή υπηρεσίας προς τους πολίτες από τους φορείς που είναι επιφορτισμένοι με αυτή την ευθύνη θα έπρεπε να είναι αυτονόητη και όχι ζητούμενο!

ΕΛΕΝΑ ΣΤΑΜΟΥ, από την εφημ. “Πρ. Νέα” 17-4-2026