Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης εκατοντάδες Ηπειρώτες, φίλοι, μουσικοί και θαυμαστές συνόδευσαν τον Πετρολούκα Χαλκιά στην τελευταία του κατοικία, στο αγαπημένο του Δελβινάκι.
Ο θρυλικός δεξιοτέχνης του κλαρίνου έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια τεράστια πολιτιστική παρακαταθήκη, που ξεπερνά τα όρια της παραδοσιακής μουσικής.
Ο αποχαιρετισμός έγινε όπως άρμοζε σε έναν αυθεντικό εκφραστή της Ηπειρώτικης ψυχής, με ένα μοιρολόι. Ένα ηπειρώτικο μοιρολόι, όπως εκείνα που και ο ίδιος συνήθιζε να παίζει, ανοίγοντας τις συναυλίες του, τα πανηγύρια, τις γιορτές που ένωναν τον κόσμο μέσα από την κοινή μνήμη και τη μουσική.
Η μουσική του Πετρολούκα δεν ήταν απλώς τέχνη, ήταν βίωμα, ρίζα, ιστορία. Με το κλαρίνο του μιλούσε τη γλώσσα του πόνου και της χαράς, έφερνε δάκρυα στα πρόσωπα όλων όσων τον άκουγαν και ξεσήκωνε καρδιές. Ήταν ο άνθρωπος που κατάφερε να κάνει το ηπειρώτικο κλαρίνο παγκόσμιο ήχο, γεφυρώνοντας γενιές, τόπους και πολιτισμούς. Ο θάνατός του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια βαριά κληρονομιά, να συνεχίσει η παράδοση να ζει, να εμπνέει και να ενώνει.
Από τη στιγμή που η σορός του εξήλθε από την εκκλησία, όπου τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία, και μέχρι να φτάσει στο νεκροταφείο, όλο το χωριό βυθίστηκε σε μια τελετουργική σιωπή, διακοπτόμενη μόνο από τον ήχο των κλαρίνων και των υπόλοιπων παραδοσιακών οργάνων.
Ήταν μια ανθρώπινη σιωπή που δεν σήμαινε απουσία, αλλά παρουσία. Παρουσία της μουσικής που τον χαρακτήρισε, της τέχνης που υπηρέτησε με πάθος, του ήχου που σημάδεψε γενιές.
Το κλαρίνο, αυτή τη φορά, δεν καλούσε σε γλέντι. Έκλαιγε. Θρηνούσε για εκείνον που το υπηρέτησε όσο λίγοι. Και το Δελβινάκι άκουγε. Ένα ολόκληρο χωριό στάθηκε σιωπηλό, με μοναδικό ήχο αυτόν που τόσο καλά γνώριζε, το κλαρίνο του Πετρολούκα.
Εκεί, στον τόπο του, στο Δελβινάκι, ακούστηκε η «Μαριόλα», ερμηνευμένη από τον Σάββα Σιάτρα. Κι αμέσως μετά, τα πωγωνήσια τραγούδια πήραν τη “σκυτάλη”, ήχοι που κουβαλούν τον πόνο, αλλά και τη δύναμη της ζωής. Τραγούδια που μέσα από το πένθος δεν καταρρέουν, αλλά στέκονται όρθια, σαν τις πέτρες της Ηπείρου.
Η εξόδιος ακολουθία εψάλη στις 12 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Κοίμησης της Θεοτόκου παρουσία του σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου Ιωαννίνων κ.κ Μαξίμου, των συγγενών του εκλιπόντος, δεκάδων συναδέλφων του Πετρολούκα από την Ήπειρο και όχι μόνο, γνωστών καλλιτεχνών του ελληνικού μουσικού στερεώματος και εκατοντάδων πολιτών κυρίως από τα χωριά του Πωγωνίου.
Μετά το πέρας της ακολουθίας ο μητροπολίτης Ιωαννίνων κ.κ Μάξιμος καθώς επίσης ο δήμαρχος Πωγωνίου Κων. Καψάλης, ο πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Μ. Κιάμος, ο τραγουδιστής και στενός συνεργάτης του Πετρολούκα, Αντώνης Κυρίτσης, αλλά και ο εγγονός του μίλησαν με θερμά λόγια για τον κορυφαίο κλαρινίστα, τον συνάδελφο, τον πρωτεργάτη μουσικό που άνοιξε δρόμους στην παγκόσμια μουσική, αλλά και για τον τρυφερό παππού και οικογενειάρχη.
«Πήγε την Ηπειρώτικη μουσική παράδοση, όχι ένα, αλλά πολλά βήματα πιο μακριά. Την ταξίδεψε στα πέρατα του κόσμου, όπου την έκανε γνωστή. Τη διατήρηση και την ανέδειξε, με νέες μουσικές φόρμες, με αυτοσχεδιασμούς που είναι σίγουρο ότι θα αποτελέσουν αντικείμενο της επιστημονικής προσέγγισης και έρευνας», ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Μάξιμος. Με τη φράση «λυπούμαστε που τον χάνουμε, αλλά ευγνωμονούμε που τον είχαμε», ολοκλήρωσε τον δικό του επικήδειο ο δήμαρχος Πωγωνίου Κων. Καψάλης.
Έξω από τον Ιερό Ναό Κοίμησης της Θεοτόκου είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς δεκάδες Ηπειρώτες καλλιτέχνες που θέλησαν να τιμήσουν τον Πετρολούκα για όσα έδωσε στον τόπο, ανοίγοντας δρόμους και για τους ίδιους και τις νέες γενιές. Μεταξύ αυτών ο Δημ. Υφαντής, ο Β. Κώστας, ο Ηλ. Κόντης και άλλοι που μίλησαν για την σπάνια παρακαταθήκη που αφήνει ο Πετρολούκας με το έργο του στη μουσική παράδοση της Ηπείρου.
Αριθμός Μ.Η.Τ.: 232375 