ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ -Οι προκλήσεις της ψηφιακής κάρτας εργασίας στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Τα προβλήματα αλλά και τα μειονεκτήματα που παρουσιάζει η είσοδος της ψηφιακής κάρτας στην επιχειρηματικότητα κατά τους πρώτους μήνες επισήμανε το Επιμελητήριο Ιωαννίνων με επιστολή του προέδρου του, Σπύρου Μπέκα με αποδέκτες τα Υπουργεία Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης, Ανάπτυξης και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, θεωρώντας ότι έχουν τον χρόνο αλλά και την διάθεση να προβούν ενδεχομένως σε άμεσες διορθωτικές αλλαγές.

Το Επιμελητήριο αναγνωρίζει ότι η ψηφιακή κάρτα εργασίας αποτελεί μια σημαντική καινοτομία στον τομέα της απασχόλησης, με στόχο την ενίσχυση της διαφάνειας στην αγορά εργασίας και την καταπολέμηση της αδήλωτης ή υποδηλωμένης εργασίας, ωστόσο, η καθολική εφαρμογή της και ιδιαίτερα η υποχρεωτική χρήση της από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, συνοδεύεται από μια σειρά σοβαρών προκλήσεων.

Οι προκλήσεις

1. Αυξημένο διοικητικό κόστος λειτουργίας. Η καθημερινή καταγραφή των ωρών εργασίας σε πραγματικό χρόνο και η διασύνδεση με το Πληροφοριακό Σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ», έχει δημιουργήσει ένα σημαντικό διοικητικό βάρος. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες συχνά στερούνται της απαιτούμενης υποδομής ή του κατάλληλου ανθρώπινου δυναμικού, καλούνται να ανταποκριθούν σε μια νέα σειρά απαιτήσεων που αυξάνουν το λειτουργικό τους κόστος.

Ειδικότερα, επιβαρύνονται με έξοδα που αφορούν:

• Την προμήθεια ή αναβάθμιση εξοπλισμού (όπως συσκευές σήμανσης)

• Την εκπαίδευση του προσωπικού

• Την εξωτερική τεχνική υποστήριξη

Για πολλές επιχειρήσεις, αυτά τα κόστη είναι δυσβάσταχτα και αφαιρούν πολύτιμους πόρους που θα μπορούσαν να επενδυθούν σε παραγωγικούς σκοπούς.

2. Υψηλά πρόστιμα. Η παραμικρή απόκλιση ανάμεσα στα στοιχεία της ψηφιακής κάρτας και την πραγματική ώρα έναρξης ή λήξης της εργασίας, συνεπάγεται διοικητικά πρόστιμα έως και 10.500 € ανά εργαζόμενο. Το γεγονός αυτό ενέχει τον κίνδυνο να οδηγήσει επιχειρήσεις ακόμη και σε λουκέτο, ακόμα και στην περίπτωση που η ευθύνη προέρχεται από ανθρώπινο λάθος ή αμέλεια του ίδιου του εργαζόμενου.
3. Προβλήματα στην εκπαίδευση του προσωπικού. Η προσαρμογή στα νέα δεδομένα απαιτεί ενημέρωση, εκπαίδευση και καθοδήγηση. Ωστόσο, η επίσημη πληροφόρηση που παρέχεται από το Υπουργείο Εργασίας κρίνεται ανεπαρκής, ενώ η σχετική νομοθεσία και οι εγκύκλιοι είναι συχνά ασαφείς. Αυτή η ασάφεια δυσχεραίνει την εφαρμογή του μέτρου και αυξάνει την πιθανότητα λαθών και κυρώσεων, ειδικά για μικρές επιχειρήσεις που δεν έχουν την τεχνική στήριξη που απαιτείται.
4. Περιορισμένη ευελιξία λειτουργίας. Η αυστηρή συμμόρφωση με τις διαδικασίες που επιβάλλει η ψηφιακή κάρτα εργασίας περιορίζει την ευελιξία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Αναγκάζονται να ακολουθήσουν μια τυπολατρική προσέγγιση, που συχνά έρχεται σε σύγκρουση με τη δυναμική και προσαρμοστική φύση των επιχειρηματικών αναγκών, δημιουργώντας προβλήματα στην καθημερινή λειτουργία και στο εργασιακό κλίμα.
5. Απόλυτη ευθύνη του εργοδότη. Παρότι η χρήση της ψηφιακής κάρτας είναι ευθύνη του εργαζομένου, η αποκλειστική ευθύνη για την τήρησή της βαραίνει τον εργοδότη. Αυτό δημιουργεί ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, αφού οποιαδήποτε παράλειψη από τον εργαζόμενο –σκόπιμη ή μη– μπορεί να έχει δυσανάλογες συνέπειες για την επιχείρηση.
6. Τεχνικά προβλήματα και διακοπές λειτουργίας. Η εύρυθμη λειτουργία του συστήματος εξαρτάται από την απρόσκοπτη συνδεσιμότητα και την τεχνολογική σταθερότητα. Συχνά παρουσιάζονται τεχνικά σφάλματα, διακοπές στη σύνδεση με το σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ», ή ακόμα και προβλήματα ηλεκτροδότησης και τηλεπικοινωνιών, που υπονομεύουν την αξιοπιστία της εφαρμογής και εκθέτουν τις επιχειρήσεις σε κινδύνους.

Η πρόθεση της Πολιτείας για την ενίσχυση της νομιμότητας στην αγορά εργασίας είναι κατανοητή και θεμιτή επισημαίνει το Επιμελητήριο, ωστόσο, ο τρόπος εφαρμογής της ψηφιακής κάρτας εργασίας πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, καθώς η μεταρρύθμιση αυτή δεν μπορεί να επιβληθεί οριζόντια, χωρίς επαρκή στήριξη και προσαρμοστικότητα.

Το Επιμελητήριο δηλώνει διαθέσιμο να συμβάλει σε έναν ουσιαστικό διάλογο που θα διασφαλίζει τόσο τη λειτουργικότητα του μέτρου όσο και την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων.