«Οι Καταραμένοι» στα Παλιά Σφαγεία

Την Κυριακή 24 Οκτώβρη, στις 20:30 στον πολιτιστικό πολυχώρο «Δ. Χατζής»

Το Πνευματικό Κέντρο του δήμου Ιωαννιτών και οι «Κυριακές στο Πανί», προβάλλουν την Κυριακή 24 Οκτώβρη, στις 20:30 στον πολιτιστικό πολυχώρο «Δ. Χατζής», την ταινία «Οι Καταραμένοι», του Λουκίνο Βισκόντι. Η προβολή της ταινίας, γίνεται στο πλαίσιο του αφιερώματος «Ιστορίες από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο».

Παίζουν: Dirk Bogarde, Ingrid Thulin, Helmut Griem, Helmut Berger, Umberto Orsini, Renaud Verlay, Frorida Bolkan.

Υπόθεση

Κατά τη διάρκεια μιας οικογενειακής συνάθροισης, στις 28 Φεβρουαρίου του 1933, ο ηλικιωμένος πατριάρχης της οικογένειας, Γιόακιμ φον Έσεμπερκ, ορίζει αντιπρόεδρο της χαλυβουργίας τον αξιωματικό των SS Κονσταντίν με σκοπό να εξευμενίσει το ναζιστικό κόμμα. Η απόφαση αυτή αναγκάζει το φιλελεύθερο Χέρμπερτ να παραιτηθεί. Την ίδια νύχτα, ο Γιοακίμ δολοφονείται και το έγκλημα αποδίδεται στον Χέρμπερτ.

Στην πραγματικότητα, οι φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας, που έγινε ύστερα από προτροπή του αξιωματικού των SS Άσενμπαχ, είναι η Σοφία φον Έσενμπεκ και ο εραστής της, Φρίντριχ Μπρούνμαν. Την πλειοψηφία των μετοχών αποκτά ο Μάρτιν, ανιψιός του Γιοακίμ και γιος της Σοφίας, ο οποίος, όντας υποχείριο της μητέρας του, ορίζει πρόεδρο της εταιρείας τον εραστή της. Για να κατακτήσει το επίζηλο αξίωμα, ο Κονσταντίν εκβιάζει τον Μάρτιν με όπλο την αυτοκτονία μιας Εβραιοπούλας, την οποία είχε αποπλανήσει. Όμως, κατά τη σφαγή των SS – στις 30 Ιουνίου του 1934 – ο Φρίντριχ δολοφονεί τον Κονσταντίν. Τώρα, όλη η εξουσία βρίσκεται στα χέρια της Σοφίας και του εραστή της, οι οποίοι, για ν’ αναγκάσουν τον Χέρμερτ να γυρίσει πίσω και να παραδοθεί, εξοντώνουν τη σύζυγό του και κλείνουν σε άσυλο τις μικρές του κόρες.

Ο Βισκόντι έχει πει: «Η ιδέα μου ήταν να δείξω την ιστορία μιας οικογένειας, στους κόλπους της οποίας συμβαίνουν εγκλήματα, που, ουσιαστικά, μένουν ατιμώρητα. Πού και πότε, στη σύγχρονη ιστορία, θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο; Μόνο επί ναζισμού με τις μαζικές σφαγές και τις δολοφονίες, που μένουν ακόμα ατιμώρητες. Γι’ αυτό τοποθέτησα την ιστορία αυτής της οικογένειας, που έπρεπε να είναι η ιστορία του χάλυβα, στη Γερμανία, στη διάρκεια της ανόδου του ναζισμού».