Παρασκευή 30 Ιούλ 2010 11:06

ΑΚΟΥΣΟΝ ΑΚΟΥΣΟΝ Ρε μπας και οι ιστορικοί μας... λυπούνται τους Τούρκους και δεν μας το λένε; Επειδή, μετά το θόρυβο που είχε ξεσπάσει τότε και την ...απόσυρση ολόκληρης Μαριέττας απ' τον Αθηναϊκό λαό για το βιβλίο της κα Ρεπούση, δεν πιστεύουμε πια ότι υπάρχουν στην Ελλάδα τόσο ...ανυποψίαστοι ιστορικοί συγγραφείς των βιβλίων μας της εκπαίδευσης, ώστε να μην ...προσέχουν τι γράφουν, ούτε τόσο ...βλάκες, ώστε να μην ελέγχουν, από υπηρεσιακό καθήκον έστω, τα γραφόμενα υφισταμένων τους πριν αυτά τυπωθούν και μοιραστούν στις σχολικές αίθουσες, δεν μπορούμε να εξηγήσουμε αλλιώς την ...νέα «σχολική» αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας στα αιματοβαμμένα -ελληνικό το αίμα βεβαίως- Ίμια δια του βιβλίου «Νεότερη και Σύγχρονη ιστορία» της Γ΄ Γυμνασίου παρά μόνον με την εκδοχή ότι οι ιστορικοί μας είναι ...ψυχοπονιάρηδες κι έχουν αποφασίσει να εκφράζουν έτσι την συναδελφική τους αλληλεγγύη στους Τούρκους... Για να είμαστε ειλικρινείς καλός φίλος το ...πρόσεξε και μας ...έστειλε να το αγοράσουμε για να ...φρίξουμε στην κυριολεξία με τα ψεύδη της 163 σελίδας περί την επιχείρηση κατάληψης των Ιμίων απ' τους Τούρκους κομάντος τον Ιανουάριο του '96. «Την ίδια εποχή, με αφορμή την διεκδίκηση της βραχονησίδας Ίμια στα Δωδεκάνησα, ξέσπασε κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις που αποκλιμακώθηκε με αμοιβαίες υποχωρήσεις!!!». Πάλι καλά δηλαδή που δεν διαβάσαμε και τίποτε άλλο για τους ... «φονιάδες», ηρωϊκούς μας πεσόντες Καραθανάση, Βλαχάκο και Γιαλοψό της μοιραίας βραδιάς, Θεός ξέρει πως και από ποιους... Φυσικά στο σύγγραμμα δεν γίνεται καν λόγος για τις ...ονειδιστικές ευχαριστίες του τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη προς τους Αμερικανούς στην Βουλή, γεγονός αποδεικτικό της πλήρους αλώσεως της ελληνικής διαπαιδαγωγήσεως «από μέσα»... Τι να σας πούμε μετά απ' αυτά; Ότι ...προσδοκούμε να αποσύρει ο Γιωργάκης το βιβλίο; Όρκο δεν παίρνουμε... «Π.Ν.»    
Περισσότερα

Παρασκευή 30 Ιούλ 2010 11:16

 Γράφει ο ΑΝΤ. ΦΟΥΣΑΣ                                                   Δικηγόρος Αθηνών-Πρώην Υπουργός    Μια προσωπική μου υποχρέωση και μία έντονη από ετών αίσθηση χρέους για προσκυνηματική επίσκεψη στα ιστορικά χώματα της Ιωνίας στα παράλια της Τουρκίας, με οδήγησαν στο να βρεθώ το περασμένο Σαββατοκύριακο από την Αλικαρνασσό (σημερινό Μπόντρουμ) μέχρι τη μαρτυρική Σμύρνη. Ήταν ένα ταξίδι γεμάτο θαυμασμό και συγκίνηση. Θαυμασμό, διότι είδα με τα μάτια μου τον σπουδαίο και ασύλληπτο πολιτισμό των Ελλήνων κατά την κλασσική περίοδο, όπως και κατά τη Ρωμαϊκή, και ακολούθως κατά τη Βυζαντινή. Ο Ηρόδοτος και η Άρτεμης στην Αλικαρνασσό, ο Θαλής ο Μιλήσιος στη Μίλητο και ιδίως τα θαυμαστά αρχαιολογικά ευρήματα στην Έφεσο, στην οποία κυριαρχούν οι χαρακτηριστικές επιγραφές με ελληνικά γράμματα, ενώ το αρχαίο εκεί θέατρο είναι 25.000 θέσεων και θεωρείται από το καλύτερο της αρχαιότητας στο είδος του. Ο ναός δε της Αρτέμιδας στην Έφεσο, όπως είναι γνωστό, είναι ένα από τα επτά θαύματα της αρχαίας ανθρωπότητας. Δεν μπορεί ένας Έλληνας που επισκέπτεται τις περιοχές αυτές, να βλέπει μια ολόκληρη Ελλάδα στην Ιωνία και γενικότερα στη Μ. Ασία με τον απαράμιλλο πολιτισμό και τα μεγάλα επιτεύγματα τέχνης και επιστήμης, και να μη θαυμάζει και να μη συγκινείται και ακόμη να μην αισθάνεται ψυχικό σπαραγμό για τις «χαμένες αυτές πατρίδες» και να μην αναλογίζεται τα σφάλματα κατά το παρελθόν των πολιτικών μας ηγεσιών και ιδίως κατά τα έτη 1919-1922. Το αποκορύφωμα όμως, της συγκίνησης ήταν, όταν φτάσαμε στη Σμύρνη, και που ο εκπρόσωπος του εκεί Ελληνικού Προξενείου είχε την ευγενή καλοσύνη να μας μιλήσει για το δράμα του 1922, τότε που ξεκληρίστηκε όλος ο εκεί ελληνισμός και που 1.500.000 συμπατριώτες μας «φορτώθηκαν» στα ελληνικά σαπιοκάραβα και ήρθαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα, ενώ πολλοί εκτελέσθηκαν εν ψυχρώ ή χάθηκαν στα νερά του Αιγαίου. Ακριβώς, στο σημείο του «πετάγματος» τότε των Ελλήνων στη θάλασσα και σε απόσταση 70 μέτρων, οι Τούρκοι ανήγειραν αργότερα ένα πανύψηλο άγαλμα του καβαλάρη στρατηγού, που προφανώς εννοούν τον Κεμάλ Ατατούρκ και που αναφέρεται στην «απελευθέρωση» της Σμύρνης από τους Έλληνες κατά το 1922. Βλέπει, μάλιστα, προς το σημείο της θάλασσας, που έπνιξε και εκδίωξε όλους τους Έλληνες από τις πατρογονικές τους εστίες στην Ανατολία. Πρόκειται για συγκίνηση ασίγαστη και για αναλογισμό των τεράστιων ευθυνών των τότε πολιτικών ηγεσιών της πατρίδας μας. Με το σημερινό μου όμως, σχόλιο, δεν έχω σκοπό να «μοιρολογήσω» για τα τότε τραγικά σφάλματά μας και για τις «χαμένες πατρίδες». Ο θαυμασμός για τα επιτεύγματα των Ελλήνων της Ιωνίας και η θλίψη και η συγκίνηση για τα εγκληματικά μας λάθη είναι δεδομένα συναισθήματα και έχουν επισημανθεί από πολλούς περισσότερο ειδικούς από εμένα και επομένως δεν υπάρχει λόγος να επιμείνω. Ο κύριος όμως, σκοπός της σημερινής δημόσιας παρέμβασής μου, είναι να επισημάνω το μεγάλο οικονομικό κίνδυνο της χώρας μας από την αλματωδώς ανερχόμενη οικονομικά Τουρκία. Παντού βλέπει...
Περισσότερα